Geloof
"Geloven is net zo iets als parachutespringen" zei deken Punt ooit eens in een preek in de Pancratiuskerk hier in Heerlen. "Je hoopt dat de parachute open gaat, eigenlijk ga je ervan uit dat hij open gaat en dat je veilig op aarde zult landen". Dat is mijn geloof ook voor mij geworden, ik ben uit een vliegtuig gesprongen en ga ervan uit dat mijn parachute open zal gaan. Gelukkig geloven we met zijn allen niet meer in sinterklaas, maar houden we er wel van om in ons samengesteld gezin nog een surprise voor elkaar te knutselen. Onderstaande tekening van mijn oudste zoon David laat Sint al in een heel ander perspectief zien; gemaakt toen hij in groep 8 zat (inmiddels 4 havo).
Toen ik een klein jongetje van ongeveer 4 jaar was, ging ik altijd op de keukentafel staan als ik mijn moeder iets belangrijks wilde vragen. Ik stond dan op ooghoogte met haar (en bovendien geloof ik dat ik op die tafel ook aangekleed werd en zo....) Ik vroeg haar of alle mensen naar de hemel gaan als ze dood zijn en of God dan in die hemel zit en of je daar dan tot "in de eeuwen der eeuwen" blijft zitten te staren naar God met alle mensen die al dood gegaan zijn. "Ja, " zei mijn moeder en toen leek doodgaan me zo iets verschrikkelijks, omdat je dan voor altijd daar zult zitten in die SAAIE hemel!
![]() |
![]() |
Toch laat een blik op die zelfde hemel zoals wij haar zien ons realiseren hoe nietig en klein we zijn in het onmetelijke ...... Deze foto toont de Brunssumse lucht met prachtige kleine wolkjes. Ik was toen net gescheiden, had mijn eigen huisje en tuintje weer en genoot zo intens van deze prachtige mooie zomerlucht dat ik haar op de foto heb vastgelegd. Geloof en geluk zitten in kleine dingen, soms gewoon in deze mooie lucht.
| |
Hoop :
Today is the tomorrow you worried about yesterday»
Een geweldige uitspraak die voor mij een hele tijd van toepassing was. Ik maakte me altijd vreselijk druk over van alles en nog wat. Nu nog heb ik een hekel aan een overvolle agenda, aan te veel afspraken en verplichtingen. Als dan het moment aangebroken is, blijkt alles best wel mee te vallen en zeker achteraf denk ik heel vaak "was dat nu alles, waar ik me zo druk om gemaakt heb?"
Wanneer je goed naar dit plaatje kijkt, zul je zien dat er 2 woorden waarneembaar zijn, die alles met elkaar te maken hebben. Als er één ding is dat ik in mijn leven wel geleerd heb, dan is het ogenschijnlijke uitersten eigenlijk heel erg dicht bij elkaar liggen. "Les extrèmes se touchent". Ik hoop echter dat de mens blijft inzien dat hij een keus heeft tussen "good" en "evil".
Het anker van de hoop, het kruis van het geloof en het hart van de liefde zijn de drie sterke symbolen die een vaste waarde in mijn leven vertegenwoordigen.
| |
Liefde:
|
God is liefde! Zo eenvoudig heeft het altijd voor mij gelegen. Dat klinkt simpel, maar het is wel de enige manier waarop God voor mij waarneembaar en te rechtvaardigen is. 
Die liefde is uiteraard in de eerste plaats de liefde voor mijn kinderen en op de tweede plaats voor Milienne en haar kids. Toen mijn eigen ouders mij vroeger vertelden dat ik hun beweegredenen om mij te bestraffen of om mij dingen te verbieden pas zou begrijpen als ik zelf kinderen zou hebben, begreep ik dat (uiteraard) niet. Nu vertel ik hetzelfde aan mijn eigen kinderen. Alleen al die onvoorwaardelijke liefde die je als ouder voelt voor je kinderen, is een niet te bevatten wonder. Het gevoel dat het leven van je kinderen belangrijker is dan je eigen leven is voor mij een waarlijk bewijs van de kracht van liefde en dus van iets dat ons menselijk bevattingsvermogen te boven gaat; kortom van het goddelijke . |
|
|
|
|
|
|
|
Op het fotootje links hiernaast zie je mijn jongste zoon Jesse op zijn 3e verjaardag en de foto hierboven laat David zien . Inmiddels wordt Jesse al bijna 14, David bijna 17 en zijn we dus 11 jaar verder. Ik mis mijn zoons heel erg en betreur nog steeds het feit dat de scheiding daar zo'n grote rol in gespeeld heeft. Vergeef me, al die mensen die ik liefheb en probeer me te helpen een beter mens te worden.
Oud en wijs wil nog niet zeggen dat je alles weet en daarom nog deze prachtige spreuk : "vergeet wie je dacht te zijn en accepteer je zelf" . | | |
