Ronde 2 Kamp. van Limburg (deel 3) :
Brion Koullen heeft tot nu toe - evenals Wiel Maertzdorf - nog geen buitengewone krachtsinspanningen hoeven te leveren. Randy Cardozo speelde systeemloos, zonder een concreet plan en die verwarring leidde toch snel tot een stelling waarin het gedoodverfde talent het slachtoffer werd van een - niet al te ingewikkelde - combinatie, die zijn rendement vooral te danken had aan de naslag die er bij hoorde als toetje! Zie het eerste diagram hierboven.
Randy speelde nietsvermoedend 23. 37-31?? en werd getrakteerd op 24-29! 24.33x24 19x30 25.28x8 14-19 26. 35x4 10-14 27.4x22 17x48 28.8x17 11x22 29.27x18 ... hoewel de notatie nog 16-21 vermeldt geloof ik dat Randy e.e.a. wel gezien had en voor deze zet opgegeven heeft.... Bij analyse achteraf leek het of zwart ook bij andere zetten voordelig blijft staan maar Flits laat er geen twijfel over bestaan dat de ruil 34-29 gevolgd door 37-31 een vrijwel gelijkwaardige stelling oplevert. Desalniettemin, knap werk van Brion en Randy : zetjes oefenen!
Het treffen tussen Dieter van Gortel en Valère Hermans kende een spannend verloop omdat Valère op de hoofdprijs uit was, risico's nam en Dieter er ook nog eens op in ging. Geplaagd door het kabaal buiten en naderhand in de speelzaal werd de partij in de tijdnoodfase enigszins ontsierd door een boze Valère die echter had moeten beseffen dat als hij al kansen had gehad in deze partij, ze in onderstaande stelling benut hadden moeten worden...... dan heb ik het wel over remise en zeker al niet meer over winst want daar stond zwart op dat moment al te goed voor...
Je moet een verdomd goede reden hebben om je zelf met zo'n lelijke formatie als 41 en 37 op te zadelen - en Valère had die uiteraard om combinatieve redenen - maar die combinaties zaten er gewoon niet in, behalve in deze stelling toen Dieter 29. ... 12-18 gespeeld had. Nu is er een dure damcombinatie mogelijk die echter nooit kan winnen bij correct spel van zwart : 30. 24-19 13x24 31. 34-29 23x32 32. 44-40 28x39 33. 37x28 22x33 34. 31x4. Als wit nog terug wil vechten in deze stelling dan moet hij trachten zijn lange vleugel weer te activeren en Flits is het met me eens dat dit zou kunnen door 30. 44-40 5-10 31. 34-30 23-29 32.39-34 29x20 33. 40-35 28x39 34. 34x43 en omdat wit nu dreigt met 37-32 zijn vleugel te activeren vindt Flits dat 27-32 35. 38x27 een stelling oplevert met gering voordeel voor zwart
Ernst Witjes en Piet Kole kennen elkaar al 100 jaar en vanwege die reden besloot Ernst om in de opening eens "iets anders" te doen.... Daarmee werd de partij in principe al bij voorbaat beslist want na 5 zetten werd de fatale foutzet gemaakt die een een bekende kettingstelling oplevert waarin de opgeslotene altijd een schijf moet inleveren.... Hoewel Ernst dapper doormodderde is er nooit meer sprake geweest van compensatie of kansen op remise. Piet Kole won afgetekend....... | |
Zie het diagram hierboven rechts naast Jul Meesters :
Er volgde 5. 39-33? en uiteraard speelde Piet Kole (die deze grapjes ook al 100 jaar kent) 19-24! Wit kan de schade nu nog beperken door 31-26 te spelen (ook op de vorige zet was deze zet i.p.v. 39-33 het beste alternatief) maar na het destreuze 6. 47-41?? en 21-26? is de ketting aangesnoerd en gaat wit altijd een schijf inleveren. Het broodnodige bevrijdende 27-22 is blijvend verhinderd. Slechts één speculatieve mogelijkheid is het onthouden waard : bij het uitspelen van de tempi 44-39 en 50-44 moet zwart dat niet doen middels 14-19 en 5-10 omdat wit dan nog de damcombinatie 35-30, 32-28 en 29-24 tot zijn beschikking heeft. Maar ook die geintjes kent Piet Kole allemaal, getuige het feit dat hij op de 8e zet 13-19! speelt. Vele jaren eerste klasse spelen met mensen als Leen de Rooij, Ferdi en Willy Okrogelnik, Rob en Theo Schippers en nog meer coryfeeën levert toch wel wat theoretische bagage op!
Remon Gadjradj en Tom Henriquez deden elkaar geen pijn; daar waar Remon in ronde 1 nog duidelijke tekenen van een gebrek aan scherpte liet zien kon ik hier constateren dat hij alerter - maar ook voorzichtiger - acteerde. Van Tom zijn we bijzondere zetten gewend maar ik had toch ook wel enig winststreven verwacht, al was het maar omdat Tom gewoon veel vaker damt, meer ratingpunten heeft gescoord en meer ervaring heeft in de laatste jaren. Gelukkig was het technisch gezien wel vrijwel een foutloze partij met daarom een remise als onvermijdelijk resultaat.
Louis Peters en Willy Maertzdorf kwamen niet tot een afspraak om vooruit te spelen, zo begreep ik van Wiel. Daarmee kreeg Maertzdorf dus twee punten in zijn schoot geworpen al betwijfel ik of Louis tegen de huidige vorm van Maertzdorf opgewassen zou zijn geweest. Desalniettemin is het helemaal niets voor Louis om niet te dammen voor de punten.
En dan had je als klapstuk van de dag nog mijn partijtje tegen Peter Bronstring. Twee jaar geleden had ik een pijnlijke nederlaag geleden, dus ik was gewaarschuwd... Bronstring bestreed mijn spel weer op identieke wijze: niets doen, ruilen en mij laten komen. Ik zag veel beren op de weg en begreep niets van zijn bedoelingen totdat in onderstaande stelling, waar wit toch al heel goed staat, een zetje van Weiss mogelijk werd.
Na 39. ... 2-7? volgde 40. 28-22 18x16 41. 37-31 26x37 42. 38-32 37x28 43. 33x2 13-18 44. 2-8? Hier besteedde Paul Nitsch nauwelijks aandacht aan in zijn rubriek in het LD, maar de dam op de hoofdlijn middels 2-19 gaat toch beslist sneller dan dit slopende en toch niet winnende eindspel.... | |
vervolg...
|
Uiteraard speelde Peter in hevige tijdnood 44. .. 4-10! 45. 8x26 3-8 46. 26x3 10-14 47. 3x20 25x14 en nu volgde 48. 34-30 18-22 49. 30-25 22-27 50.24-20 27-31 51.20x9 zwart staat 2 schijven voor en vraagt zich af hij te maken heeft met een overmachtseindspel en of en hoe hij dan de zaak moet opbouwen 51. ... 32-37 52. 9-4 37-41 |
|
|
 |
|
|
|
Geloof het of niet, maar mijn hersenpan doet het toch nog redelijk want hier sloeg ik hard aan het rekenen en ontdekte snel dat de middellijn innemen heel snel remise betekent. Ik bedacht dat er 2 mogelijke posities zouden kunnen ontstaan : de eerste met de drie witte schijven op 24, 20 en 15. De witte dam gaat op het goede moment eerst naar veld 27 en dan naar 49 en dan 35 maar zwart zit niet stil en gaat ongestoord met schijf 16 naar 31, de dam vertrekt dan van de middellijn en schijf 31 tippelt er door heen. Remise dus . De enige vangstelling die ik zag zitten was om de witte schijven op 38 en 33 te krijgen en schijf 25 op 15, dan 4-13-35-49 om zwart van de middellijn te verdrijven, maar ook hier zag ik dat zwart ongestoord doorwandelt met schijf 16....
Brion Koullen was na afloop onder de indruk van mijn berekeningen... dat wil wat zeggen. Het kostte enige moeite om de varianten te onderkennen die remise opleveren omdat zwart in deze diagramstand 31-37! kan spelen, daarmee het witte plan omzeilend om de zwarte dam van de middellijn te verdrijven. Het einde - zie daarvoor het laatste diagram hierboven rechts - is bekend van de partij (zie het LD en de rubriek van Paul Nitsch van afgelopen donderdag)... een einde waar ik heel blij mee was.... Zwart kan hier nog remise forceren door 23-7, maar na 23-40 en 15-10 won ik ..... | | |
