Dammen:
![]() |
De vijfde ronde van het kampioenschap van Limburg 2009 verliep duidelijk niet conform verwachtingen. Brion Koullen kreeg de punten cadeau van mijn oude maatje Louis Peters die verzuimd had de wedstrijd voor te spelen en/of goede afspraken hieromtrent te maken. Nu had ik een overwinning voor Brion toch zeer waarschijnlijk geacht, maar op deze manier is het toch op zijn zachtst gezegd wrang. Bovendien liep Brion een uur verloren rond op deze zaterdagmiddag terwijl hij ook iets leuks met zijn kinderen had kunnen doen, denk ik dan. Dieter van Gortel won fraai van Leo Nagels, terwijl dat er aanvankelijk helemaal niet naar uitzag. Martijn van Gortel had een makkie aan Ben Willems en Valere Hermans werd door Gijs Schoenmakers vakkundig opgeknoopt terwijl ikzelf met kunst- en vliegwerk in de langste partij Peter Bronstring wist te verschalken. Of beter gezegd dat hij zichzelf wist te verschalken.... De remise was eenvoudig te vinden, zoals Olga Kamychleeva na afloop direct liet zien. Intussen heb ik ook al voorgespeeld tegen Gijs Schoenmakers afgelopen vrijdagavond de 19e juni en een summier verslag van die partij is hiernaast te vinden. Het onderstaande plaatje van schoolmeester Leen de Rooij wil ik de attente lezertjes niet onthouden (ik heb er van genoten) :
5. 47-42, 49x38, 36-31, 34-30 (keus) 27-21 (36x22 gedwongen) 21x1, 24-19, 1x17, 16x7, 26-21. Dat had u zeker niet gedacht: Harry Velraeds als problemist. En hij presenteert een bovenmodaal probleem! Jammer dat zijn problematieke arbeid tot enkele pogingen beperkt is gebleven. Dat was een beetje het probleem van Harry. Hij heeft geweldige capaciteiten en leek zich indertijd aan te dienen als de natuurlijke opvolger van de onvergetelijke Piet Kuijpers. Hij kon goed organiseren, had een vlotte babbel en veel gevoel voor humor….en net als Piet kon hij heel goed zingen. Het kostte hem geen enkele moeite om een damblad te redigeren en daarvoor zelf de illustraties te maken. Zijn naam prijkte op een geheim lijstje van de K.N.D.B. Inderdaad bracht Harry het moeiteloos tot voorzitter van de P.L.D.B. maar als hij iets bereikt had, was hij er altijd weer snel op uitgekeken. Dat gold zeker voor de damproblematiek.
update : 23 juni 2009
Mijn damverrichtingen zijn te volgen via de links middenonder: mijn huidige clubje Cema /DVZ, de provinciale Limburgse Dambond en wie eens tegen me spelen wil kan terecht op de spelsite van www.playok.org.
| |
Kampioenschap van Limburg 2009 :
![]() |
Wit : Harry Velraeds 1.32 uur Zwart : Gijs Schoenmakers 1.59 uur
Kampioenschap van Limburg 2009, gespeeld te Treebeek op 19 juni 2009
1.33 -29 19-23 2. 32-28 23x32 Van meet af aan speel ik op het centrum. Een orthodoxe Roozenburg-opstelling zag ik niet zitten omdat ik Gijs er ernstig van verdacht ofwel het centrum aan te vullen met de opbouw 13-19, 8-13 en 2-8 ofwel om op een laveersysteem aan te sturen met 2. 35-30 14-19 3. 40-35 20-24 etc.
3. 37x28 20-25 Dat was de bedoeling! 4. 39-33 14-20 5. 44-39 17-22 Gijs zou Gijs niet zijn, als hij niet toch enigszins een hanteerbare (controleerbare) stelling wil behouden. Ikzelf zou waarschijnlijk voor het meer omsingelende 17-21 gekozen hebben, maar dat is dan ook een typische Velraeds-zet.
6. 50-44 6-11 7. 41-37 11-17 (?) Een flexibeler instelling zou zwart innemen met bijvoorbeeld 10-14, waardoor wit meer keuzes moet maken. 8. 46-41 7-11 Uiteraard is 37-32 verboden en 38-32 onaantrekkelijk vanwege 22-28 etc, maar wit was toch al van plan om de tekstzet te gaan spelen.
8. 31-26 9-14 (?) Een zet met verstrekkende gevolgen; ik zie overigens niet het voordeel t.o.v. 10-14 11. 35-30(!) 4-9 Aangezien bezetting van veld 19 onaantrekkelijk is vanwege 30-24 en 29-23 neemt zwart nu de beslissing veld 4 leeg te spelen. Ik zou die keuze uitgesteld hebben en waarschijnlijk 16-21 of 1-6 hebben gespeeld. 12. 30-24 1-6
13. 37-32 16-21 (?) Geeft wit onterecht de kans om het centrum in bezit te nemen. Het zal blijken dat wit dit initiatief gedurende de gehele partij zal weten te behouden. Daarom was 22-27 m.i. een actiever antwoord geweest. Overigens kan zwart hier een (veel te dure) damcombinatie nemen door 13-19, 25-30, 14-19 en 3-9 (dam voor 3) maar die dam gaat er meteen weer af als wit 40-34 speelt. 14. 32-28! 21-27 15. 28-23! 11-16 En hier had ik misschien eerder voor 14-19 gekozen. Met de tekstzet stevent wit op voor hem bekende stellingen af, waarin weinig te rekenen valt voor hem. 16. 41-37 27-31 17. 36x27 22x31 18. 37-32 31-36 19. 42-37 17-22
Wit heeft vele mogelijkheden in deze stelling, maar ik besloot om zwart tot keuzes te dwingen. 20. 32-28 22-27!? Hoogst dubieus, maar niet ongebruikelijk in dit soort stellingen. 21. 48-42 6-11 Hier was (16-21) 26x17 (12x21) 23x12 (8x17) al slecht vanwege 37-31. Het tempo 48-42 is wel zo prettig om eerst 6-11 uit te lokken. Een zet als 28-22 lijkt ook misschien wel wat, maar is nooit de moeite waard vanwege 27-32 en op slaan naar 27 volgt 14-19 met een gelijkwaardige stelling.
22. 40-35 11-17 23. 37-31 27-32 Ook 37-32 was mogelijk geweest, maar ik dacht dat zwart dan na 14-19 etc. op zijn minst gelijkwaardig spel zou hebben. Het zwarte antwoord kende ik al zo’n 25 jaar geleden vanuit studies in de toenmalige “Kellervariant”; de variant waarmee Schwarzman en Georgieve elkaar de afgelopen week veelvuldig geplaagd hebben.
24. 28x37 (gedw.) 36x27 25. 44-40
Zwart besluit tot 17-22, maar mogelijk zou 17-21 met dubbele ruil nog perspectieven tot een succesvolle omsingeling hebben geboden. Het is jammer dat we het Georgiev niet vragen kunnen……. Eventueel voorafgegaan door 14-19 kan zwart dan nog constructief verder. Na de tekstzet verkrijgt wit een duurzaam initiatief in de stelling die na de – min of meer – verplichte ruilexercitie overblijft.
| |
vervolg Velraeds - Schoenmakers :
25. ……… 17-22 (?) 26. 37-32 14-19 Of is 2-7 misschien toch een volwaardig alternatief ? 27. 23x14 10x30 28. 32x21 16x27 29. 35x24 5-10 30. 42-37 10-14 31. 47-41! (een mooie zet, al zeg ik het zelf) 31. …….. 2-7 Nu dan toch! Zet daarmee een staartje klaar om 18-23 te kunnen spelen. Voor wit is 41-36 nu ook onaantrekkelijk vanwege 27-31 en 18-23 32. 37-32 7-11 33. 32x21 22-28 34. 33x22 18x16 35. 38-33 12-18 36. 33-28! 14-19 37. 40-35 19x30 38. 35x24 11-17 39. 45-40 9-14 De ruil 17-22 en 18-23 kost rekenwerk, want wit kan kiezen tussen het verplaatsen van zijn voorpost naar een vrijwel onaantastbare positie op veld 23 of hij kan zich confortabel op 24 nestelen met 34-29. Ik had waarschijnlijk voor het laatste gekozen….
Deze stelling zag er in mijn ogen zo goed uit, dat ik serieus begon na te denken over winstkansen. Tot nu had ik nauwelijks tijd gebruikt, terwijl Gijs al “dun” in zijn tijd zat. Met de tekstzet verknoeit wit nog niets, maar ik denk achteraf toch dat 28-23! een betere, maar vooral meer praktische kans was geweest.
40. 43-38 14-19 41. 40-35 19x30 42. 35x24 18-22 (?) Ik rook bloed…. Deze schijf gaat toch echt de verkeerde kant op, dacht ik …….
43. 28-23 22-27 44. 39-33 8-12 Zwart heeft alleen nog dit plan, maar wit meent iets moois gezien te hebben om dit te verijdelen………..
45. 49-44 3-8 Het staartje staat klaar 46. 33-28!? 17-21?! He? Hij doet hem toch………??
47. 26x17 12x21 En nu pas zag ik dat zwart verder gekeken had dan ik…….. na 28-22 (27x18) 23x3 blijft wit op slag staan, waardoor zwart de tijd krijgt voor 13-18 en 18-23 en dam op 49 met minimaal remise. Goede raad was duur, maar gezien de tijdnood van zwart wilde ik nog wel een geintje mijnerzijds meepikken :
48. 44-39(!) 8-12 Gedwongen, maar sterk, want 27-31? zou wit een fraaie (door Brion Koullen - gisteren per email - gesignaleerde winst ) opleveren via 34-30 met een 3 om 5 ..
49. 28-22!? Wit denkt nog wat te hebben …. 49. …… 27x18
50. 23-19 21-26! Helemaal niet gezien terwijl ik nog een half uur bedenktijd had……….pfffff 51. 19x17 18-23 52. 29x18 20x40
En wit besloot zijn bescheiden aspiraties op winst maar te laten varen……… Een spannende pot met vele mogelijkheden.
Harry Velraeds
| |
