Dammen:

Het kampioenschap van Limburg 2010 heeft voor mij nog nooit een rampzaliger start gekend : in de eerste ronde verlies ik kansloos van Joop Verstappen. De tweede ronde leverde weliswaar een overwinning op tegen Peter Swelsen, maar objectief gezien had ik deze partij nooit mogen (en kunnen) winnen. Nog rampzaliger was de derde ronde: tegen de Leidse ex-wiskundeleraar Peter Bronstring had ik reeds eerder twee maal gewonnen en ik had goede hoop op een derde overwinning in onze partij van 19 maart j.l.  Na een groot aantal vervlakkende ruilen mocht ik bogen op een tempovoordeel van 11 tempi! Ton Sijbrands zou waarschijnlijk schrijven in zijn analyse dat de rest van de partij nog slechts een kwestie van techniek zou zijn. In mijn geval werden de gruwelen met de zet groter; ik zag spoken zoals ik nog nooit spoken gezien heb maar in mijn drang om te winnen verloor ik alle voorzichtigheid uit het oog en bleef na de tijdcontrole met een rokende puinhoop achter. Ik speelde nog een aantal zetten om het verlies te verwerken, maar kon slechts met een berustend gebaar de handdoek in de ring werpen. Mijn complimenten overigens voor Peter Bronstring die de zaak koeltjes afmaakte en de dag erna en passant ook nog even oud-kampioen Erwin Heunen op remise hield in een duel voor de Limburgse competitie.

Harry Velraeds - Peter Bronstring 0 - 2 

Kampioenschap van Limburg 2010, 19/03/2010

1. 32-28 18-23 2. 33-29 23x32 3. 37x28 19-24 Een oude variant in de Chefnoeud-opening, die ik zelf overigens ook wel eens gespeeld heb zoals Bronstring het hier doet (d.w.z. met 16-21), maar achteraf ben ik er toch van overtuigd dat het zwarte openingssysteem alleen kansen aan wit biedt, zoals ook uit onderstaande partij zal mogen blijken. 4. 39-33 16-21!? Ogenschijnlijk agressief, maar het heeft allemaal niet zo veel om het lijf 5. 31-26 21-27 6. 44-39 17-22 Min of meer de consequentie als je de zet 34-30 wil verhinderen (27-31!) 7. 28x17 11x22 8.50-44 6-11 9. 41-37 1-6 Minder fraaie zet, vind ik zelf. Als je toch van plan bent om 14-19 en 20-25x14 te doen, dan maar nu en de beslissing om schijf 1 op te spelen, nog even uitstellen. 10. 46-41 14-19

11. 38-32! 27x38 Verdrijft de zwarte voorpost met tempovoordeel! 12. 43x32 20-25 Logisch vervolg gezien de binding 22 / 24 voor zwart. 13.29x20 25x14 14.48-43 13-18 "Je speelt zonder blikken of blozen zomaar de kroonschijf op " zei Bronstring na afloop... en daar heeft 'ie gelijk in, inderdaad zomaar de kroonschijf en alleen maar vanwege een evenwichtige schijvenverdeling. Overigens had ik in dat kader ook mijn bedenkingen om 13-18 i.p.v. 12-18 te spelen. 15. 34-29 9-13 16.43-38(?) gezien de latere ontwikkelingen zou 40-34 of 42-38 misschien toch te preferen zijn geweest. 16. ... 19-23(!) zwart dwingt wit tot een beslissing en ontwikkelt zijn lange vleugel. 17. 49-43 23x34 18. 40x29 14-19 19. 37-31 wit wijzigt zijn plannen; na de tekstzet heeft hij een solide tempovoorsprong van 9 tempi en behoudt hij het initiatief 19-23 20.31-27 23x34 21.39x30 22x31 22. 26x37 15-20 23. 36-31 20-25? Speelt de witte ontwikkelingsvoorsprong alleen maar in de kaart; wit zal niet snel 30-25 spelen omdat zwart daarmee na het slaan de ontwikkelingsvoorsprong reduceert 24. 44-39 25x34 25. 39x30 Nu heeft wit een riante voorsprong van 11 tempi en die zal hij tot aan het einde van deze partij behouden. Dat dit echter niet alles zegt, zal blijken uit het tragische einde van de getergde witspeler. Sijbrands en consorten zouden mogelijk zeggen dat wit hier al in "hogere" zin gewonnen staat, maar eenvoudige stervelingen zoals ik kunnen dat helaas niet waarmaken..... 25. ... 10-14 26. 45-40 5-10 27. 40-34 11-17 28. 33-29 14-19 29. 38-33 10-14 30. 43-39 3-9 Zie het diagram in de volgende kolom ..... Wit heeft zijn tempovoordeel behouden, maar zwart heeft voldoende formaties om iedere verdere poging van wit te gaan verdrijven d.m.v. een tempoherstellende ruil. Zo zag ik 30-24x24 helemaal niet zitten vanwege 18-23x23 en de tekstzet had ook zo z'n problemen, maar ik vond het toch te gek om zetten als 29-24 te overwegen of 42-38, een zet overigens die door het computerprogramma "flits" als meest geschikt gehonoreerd wordt.

Bovenstaande foto laat de hoofdrolspelers in deze analyse zien bij de start van hun partij in het Brunssumtoernooi 2008.  Overigens won ik die partij betrekkelijk eenvoudig, maar het Limburgse damklimaat heeft onze voorzitter klaarblijkelijk goed gedaan.

vervolg Velraeds - Bronstring

31.32-28 7-11 Versmaadt voorlopig nog even de ruilen met 18-23 of 17-21 32. 37-32 2-7 Nog steeds is er niet veel aan de hand, maar Bronstring heeft wel de belangrijke achterblijvers op 3 en 2 opgespeeld, waardoor vroeg of laat een inval op veld 24 lokt. Daarnaast had hij in deze fase veel tijd gebruikt en lijkt de witte stand - in elk geval optisch - mooi. Maar schijn bedriegt.... 33. 41-36 17-22 Daar is de lang verwachte ruil 34. 28x17 11x22 35. 32-27 Zeer speculatief gespeeld, want ik zag weliswaar allerlei fraaie kansrijke varianten voor wit aan mijn geestesoog voorbijtrekken, maar in wezen zag ik ook dat wit niets concreets te makken heeft. De opbouw die ik kies is dan ook vooral gebaseerd op de achterliggende gedachte dat ik persé wilde winnen, aan remise zou ik niets hebben in mijn achtervolgingsrace naar de koplopers die reeds een 100% score hebben ....

35. ... 19-23 36. 42-38 6-11 37. 30-24 (?) wederom zeer speculatief gespeeld, met vooral de hoop dat zwart zich zou laten verleiden tot 23-28 37. .. 11-17 38. 47-41 14-19 39. 35-30 !!? Ongetwijfeld het architectonische hoogtepunt van deze partij, maar objectief stelt het natuurlijk geen reet voor en heeft zwart gewoon een mooi centrum. Wel verdient dit nog een plaatje voor de moedige witspeler die wederom als een onbesuisde Don Quichotte tegen windmolens gevochten heeft ......

De rest van de analyse van deze partij kunt u vinden op de tweede dampagina. Klik daarvoor op deze link